(  به  علی ضابتیا ن )  

 شاممان را خوردیم

با چراغ  ِ  روشن

 روی ِ خط  ِ  رز ایستادیم ، در چهار راه .

وقرار   در قاب گذاشتیم

از میز، دست ِ مزاحم را کنار زدیم

دو نفر شاممان را خوردیم

پشت ِ نفر سوم ایستادیم

سُر خوردیم

به پشت ِ سر رفتیم    توی صف

نامه ای آمد از پشت سر

مرقومه ای آمد

یکی دیگر

دوتا دیگر 

آن شب را چهار بار نگاه کردیم به همدیگر .

عکس ِ اولی را گرفتیم

افتادیم ،

 افتاد   دستمان ،

 افق ِ روحمان ، افتاد  رویمان  در آب.

خانم را خواب برده بود     مهمان آمده بود امشب

در عکس چه میبینم

  از صدای ِ سوزن وُ درد

یکی را گرفتیم     همنوا با درد  / نسخه پیچی کردیم

دومی را

سومی را

سواری وُ  پیکان را  در خلسه ای خاکستری در جاده

کلید را از همسایه ی شب گرفتیم

 مسافری بودیم در شب

        تاکســـــــی ...  

زنانی در سایه بودند

قرار بود زنانی در تاریک باشند

پشت ِ شعاع، رزمنده ای که در ابر افتاد

هوش مصنوعیش را بر چتر گشود

پشت ِ خلیج ِ سبز     رودخانه ها      میمونها   گوریل ها

از درخت، گرفتی طناب را 

عکس   را

عکس دومی را

سومی را

نفر ِ سومی بودی     پشت ِ سرخس  رفتی در شهر ِ دور

عکس ِ پنجمی       چیک ./

گرفتی گندم را با صورتش

از وصف ِ گردن ، به آن طرف    حوا را

پادشاه ِ اسب وُ سورتمه را آوردی پشت ِ میز    صبحانه را   نشاندی

خربزه

روی ِ میز   

          سَر بریده

              میخوشُ ،   چاقو   ،

                                هموار شده

در چاقوی ِ هر شب این دستفروشی کجاست  ؟

   نبش ِ خیابان چهارم

میروی یا میفروشی که این را خریدارم

مرد ، سرش را گذاشته خوابیده

زنانی از ابر آمدند

نزدیک رفتیم        نزدیکتر

تشنه شدیم   

            ..... چیک !

  جنگ اولی را باختیم

بچه های ِ دست وُ پا چلفتی وُ نکبت

جنگ دومی را گرفتیم  از سر

با  تفنگ      سر بالا شدیم

 پسر   نمیخواهد آنجا بخوابد  

   ماه ِ آسمان را نشانه شدیم

 از نیمه ی کوه افتادیم در میدانها

پنجره ی بسته را نشانه گرفتیم

تخ ، تـَـتــَخ

 باد ، پنجره را  قطره ای کوچک در میان برگها میدانست

در جنگ ِ سوم صورتمان پر خون بود 

از کنایه به استعاره

از من به تاریکی         گوشی را برداشتیم   الو الو ...

آنجا ؟؟..........

پشت به مرگ ، با  قبای ِآویزان    از صورت ِ تو  در سایه ی میز  .

زن اولی را آوردیم

 پشت ِ ابر 

زن دومی را پشت ساحل آبی آوردیم    به شوره زار کشیدیم

سومی را

   وصورت  ِ پنجره را

چیک چیک ....

وآلبوم قدیمی را ورق زدیم /

            ...... 

 نیمه ی دوم  شهریور/ ۸۶

ما آمدیم از هر سو و فکر کردیم آب را نوشیده ایم

اینجا نگاه تو در دانشگاه زیر ماشین ماند

نگاه استاد و شاگرد به  جاشکری  افتاد

ودر فنجان نوشته ایم قهوه ی تلخت را

و سر کشیدیم /

در روی این میز جاده را سمت صورت گرفتیم

که بگذریم با سرعت بنز

کشیده ام و زده ام این سوهان را به روی رنگ

  رنگ خاکستری ام افتاد ونوری از ستاره ای

وکلیدش بر در ِ آن صبح قفل .

به در خانه ای خلوت آمدم

که در آن من بودم و صبحانه ام

روی میز این را مردانی از من پرسیده اند

سوال ششم را از سوراخ در   دیده ای

 و دستگیره ی در را مشاهده کردی

نقره ای بود،

 بیرون آوردی دستت را از سر موی

                                                نقره ای بود  /                                              

بازار از طرف چب به کوچه ی راست پیچید 

  در پیچ اول

           مغازه ی شیرینی فروشی بود

هیچکس نمیدانست من    لباس ِ پاپیونی پوشیده بودم /

به چب ایستادند، به راست سربازان

وعروسک کوکی چپید توی کوچه

آجرو جارو  و  اجتناب اگر بر سر  من ریختند

مغازه را از سر ِ راه   و  از پارچه و مکنت دور دیدی

میز را در دیده ات روی ِ مراحل زمین گذاشته ای

ولباس سفید  را از سالهای مه برداشتی

دوباره صاحب را از من دور دیده ای

سگ پشمالو دانشمند را از بلد ِ دور گم کرد

**        **

واق واق، چرا پاچه ی پای تو شنی است/

**     **

نقش نقاره و نخ بلند روی دهان و قلبت پیچید

نخ افتاد و قرقره برویش  و نقاره

                                      و بادامی ،

وریاضت کشید بروی میز .

وسر ِ میز، سفره را تکان دااد

                                   زن جوان/

 بادام وشکوفه هایت را باد به فراموشی سپرد /